مهدی بختیاری در وبلاگ مرصاد نوشت:

۱- دو سه سال پیش بود که برای انجام سفری به لبنان رفته بودیم، تو یکی از شهرهای جنوبی لبنان با یکی از جوانان لبنانی (که اسمش رو یادم نیست، مثلا نعیم) هم صحبت شدیم.
همونطور که نمی دونید! تو مناطق شیعه‌نشین لبنان، ایرانی‌ها را می پرستند!
این نعیم داستان ما هم به ما خیلی ابراز محبت کرد.جالب بود که یک کلمه فارسی نمی تونست حرف بزنه ولی می گفت من فارسم، ایرانی‌ام.خلاصه عشق و علاقه عجیبی به ایران داشت و وقتی از ایران حرف می زد، قند تو دلش آب می شد.
ذهنیتی که از ایران داشت برای من خیلی عجیب بود. اما تو صحبت‌هاش فهمیدم که ایران تو ذهن آقا نعیم یه بهشت خیالی و مدینه فاضله است، “قطعه ای از بهشت”!
شهری بدون گناه و …
خلاصه آقا نعیم تو ذهن خودش بهشتی ساخته بود و روزها با فکر کردن به این بهشت خیالی برای خودش حال و حولی می کرد!
وقتی در همین حد بهش گفتم که بابا اینطورا هم نیست! تو ایران هم افرادی هستند که مثلا چادری نیستند و چندان به این مسایل اهمیت نمیدن و… قاطی کرد و گفت محاله!
ما هم وقتی دیدیم هیچ جوری زیر بار نمیره، بی خیال شدیم.

بقیه +عکس ها در ادامه مطلب …

۲- تو یک مجموعه درهم تنیده و یا بهم پیوسته که رفتار زیرمجموعه‌ها روی همدیگه تاثیر مستقیم داره، وقتی عملکرد یکی از سامانه‌ها از تعادل خارج بشه و یا اتفاق غیرمتعارفی بیفته، این اتفاق هیچ‌وقت بی‌تاثیر در کل نخواهد بود!
مثلا وقتی در زنجیره زندگی مردم یه منطقه‌ای، یه حادثه غیرمتعارفی پیش بیاد، مثل بمباران اتمی در هیروشیما و ناکازاکی، این اتفاق فقط تاثیر لحظه‌ای نداره بلکه در طول حیات مردم اون مناطق هم موثره. مثلا روی تولید مثل و به وجود آمدن نوزادان عجیب الخلقه بسیار موثره!
همینطور تاثیر بمب‌های امریکایی در افغانستان که کودکان هیولایی رو به دنیا آورده! همین فرمول در مسایل اجتماعی و فرهنگی هم می تونه صادق باشه!

یه نگاه به تصاویر زیر بندازید!

اینجا محله‌های دیترویت یا تگزاس یا نمی دونم شیکاگو نیست! قلب تهرانه!

اول بهمن ۱۳۸۹، پارک ملت گردهمایی مو فرفری‌های تهران!!!

و این موجودات عجیب و غریب هم از فضا نیومدن. تو همین شهر زندگی می کننن و شاید هرکس در طول روز یه چنتایی از این اینا رو دیده باشه! به نظرم خود این تصاویر گویای فلاکت فرهنگی در جامعه هست و دیگه احتیاجی نیست که بگیم مسئولان فرهنگی … این موجودات عجیب هم اینقدر ترحم برانگیز هستن که آدم دلش نیاد بهشون چیزی بگه!
اینها حاصل همون حرکت غیرمتعارفی‌اند که در بالا گفتم.
وقتی مدیران فرهنگی کشور بجای کاراصلی خودشان … تاثیرش مثل همون بمب اتمیه هست: “بوجود آمدن آدمهای عجیب الخلقه!”

حالا شما تصور کنید آقا نعیم داستان ما از جنوب لبنان بلند بشه و صاف بیاد در قلب ام‌القرای اسلام! من که فکر کنم سنگ کوب کنه!